شمارهٔ ۴۱۷ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمم جو بران روی نکو می آید
خونابه بجای آب ازو می اید
هر کجا که سیه گلیمی، آشفته سریست
در حلقۀ زلف تو فرو می اید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشمش به زیبایی معشوق می‌خورد و به جای آب، خونابه از دلش می‌ریزد. هر جا که بی‌هنگامی و بی‌نظمی وجود دارد، او خود را در زلف معشوق می‌یابد. شاعر از احساسات عمیق و دردناک عشق صحبت می‌کند.