شمارهٔ ۵۱۸ کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای مونس جان ، لطف توام مرهم ریش
بس باد جفا و دوریت باز اندیش
گر کردۀ تو میان اصحاب وفا
من باز نمایم تو چه عذر آری پیش؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به محبوب خود خطاب می‌کند و از محبت او به عنوان تسکینی برای درد و رنج‌هایش یاد می‌کند. او به یاد می‌آورد که چقدر از دوری محبوب رنج می‌برد و می‌پرسد که اگر در جمع دوستان وفادار باشد، چه عذری برای فاصله‌اش با او خواهد داشت.