شمارهٔ ۷۹۰ کمال‌الدین اسماعیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از رابطه‌ای عمیق و متقابل بین عشق و آزادی صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر تو (عشق) باعث شادابی من می‌شوی، من نیز به خاطر عشق به تو احساس آزادی می‌کنم. بنابراین، اگر تو از چیزی گله کنی، من هم آزادی خود را به خاطر عشق به تو از دست می‌دهم. این رابطه شبیه به رابطه‌ای است که بین معلم و شاگرد وجود دارد، که در آن هر دو بسته به یکدیگرند.