شمارهٔ ۲۶ کسایی
کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
زواله اش چو شدی از کمان گروهه برون
ز حلق مرغ به ساعت فروچکیدی گِل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این دو بیت به توصیف یک صحنه زیبا و شاعرانه میپردازد. در اینجا، زوال یا افول مرغی به تصویر کشیده شده که به مانند گلی از کمان رها میشود و در لحظهای خاص از حلق مرغ خارج میشود. این تصویر نمادین میتواند به معنای لحظههای گذرا و زیباییهایی باشد که به سرعت میگذرند.