نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ کسایی

کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

عمر چگونه جهد از دست خلق

باد چگونه جهد از بادخَن

سروبنان کنده و گلشن خراب

لاله ستان خشک و شکسته چمن

بسته کف دست و کف پای شوغ

پشت فرو خفته چو پشت شمن

بار ولایت بنه از گاو خویش

بیش بدین شغل میاز و مدن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف مشکلات و رنج‌هایی می‌پردازد که انسان با آن‌ها مواجه است. شاعر اشاره می‌کند که زندگی و تلاش انسان در برابر سختی‌ها و ناملایمات، همانند تلاشی بی‌فایده است. همچنین به نشان دادن ویرانی و ناکامی در دنیا، از جمله باغ‌ها و چمن‌ها، پرداخته و به ضرورت رها کردن بار اضافی و سنگین در زندگی اشاره می‌کند. در نهایت، به این نکته پایبند است که باید از مشاغل و کارهای بی‌فایده پرهیز کرد.