شمارهٔ ۲۸ کسایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این دو بیت، شاعر به زیبایی و عطر مشک و لعل اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر سال بوی مشک به هوا می‌آید و رنگ لعل در دل‌ها باقی می‌ماند، بدون اینکه هیچ‌گونه مشک و لعل حقیقی وجود داشته باشد. این بار به زیبایی‌های آسمانی و نادیده‌ها اشاره دارد که هر سال تکرار می‌شوند.