نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۵ کسایی

کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)

بیمارم از نهیب عقب رنجه

درد ِ دلم گرفته و تبْ باده

بهتر شوم چو پیر به نام من

تعویذکی نویسد آزاده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد دل و ناراحتی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که تحت تأثیر وعیدهای منفی و نگرانی‌ها قرار دارد و به شدت بیمار است. او به دنبال راه‌حلی است و امیدوار است که کسی (پیری آزاده) برایش تعویذی بنویسد که به بهبودی‌اش کمک کند.