شمارهٔ ۴۵ کسایی
کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)
بیمارم از نهیب عقب رنجه
درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد دل و ناراحتی خود سخن میگوید. او احساس میکند که تحت تأثیر وعیدهای منفی و نگرانیها قرار دارد و به شدت بیمار است. او به دنبال راهحلی است و امیدوار است که کسی (پیری آزاده) برایش تعویذی بنویسد که به بهبودیاش کمک کند.