نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ کسایی

کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)

فروز باسلیق مرا ترسا

بگشود بامداد به نِشکَرده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به فردی به نام فروز باسلیق سلام می‌دهد و او را در صبحگاهی به نشکرده، که معنایش به نوعی بخشیدن یا گشودن دروازه‌هاست، می‌بیند. این عبارت ممکن است به ارتباط یا تبادل درد و دل با این فرد اشاره داشته باشد.