شمارهٔ ۴۶ کسایی
کسایی مروزی / ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت / وزن: مفعول فاعلات مفاعیلن (مضارع مسدس اخرب مکفوف)
فروز باسلیق مرا ترسا
بگشود بامداد به نِشکَرده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به فردی به نام فروز باسلیق سلام میدهد و او را در صبحگاهی به نشکرده، که معنایش به نوعی بخشیدن یا گشودن دروازههاست، میبیند. این عبارت ممکن است به ارتباط یا تبادل درد و دل با این فرد اشاره داشته باشد.