غزل شمارهٔ ۱۶۰ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان ناامیدی و بی‌وفایی مردم می‌پردازد. شاعر می‌گوید از خوبان، جز جفا و خیانت انتظار نمی‌توان داشت و از بدعهدان وفاداری نمی‌توان انتظار کرد. او به تجربه‌های تلخی که از افراد مختلف دارد اشاره می‌کند و می‌گوید حتی اگر از نیکان بدی پیدا کرد، از بدها نمی‌توان نیکی توقع داشت. به طور کلی، شاعر به این نکته اشاره دارد که نمی‌توان به دیگران، به خصوص آنهایی که سابقه بدی دارند، اعتماد کرد و بهتر است از کسانی که وفادار و مهربان هستند دوری گزید. در نهایت، او تأکید می‌کند که خود را از این یارانی که به ما آسیب می‌زنند جدا کنیم، زیرا کمکی از آنها نخواهد رسید.