شمارهٔ ۲۳۳ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از یار خود می‌خواهد که به خواب نرود و به کار آن‌ها خراب نکند. او اشاره می‌کند که شب طولانی است و عمر کوتاه، بنابراین باید زمان را بیهوده هدر نداد و سریع‌تر عمل کرد. شاعر به زیبایی و جذابیت چشمان یار اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که بجای خواب، شراب بنوشد و از مراسم و می‌نوشی دست برندارد. همچنین تأکید می‌کند که نباید به انتقادهای دیگران توجه کرد و باید از زیبایی شب و لذت‌های آن بهره برد. شاعر به می و مجلس اشاره می‌کند و خواهان توجه به لذت‌ها و آرامش در شب است، بدون اینکه آبروی خود را به خطر بیندازد. در نهایت، او به عشق و ارتباط خود با یار اشاره می‌کند و می‌گوید که به جز دل‌خوشی و عشق، نباید چیزی را جدی گرفت.