شمارهٔ ۵۸ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر اشاره به زیبایی و جذابیت معشوق دارد. شاعر به توصیف چهره و زلف محبوبش می‌پردازد و از اثرات عمیق عشق و غم فراق سخن می‌گوید. او از جذابیت چهره محبوبش می‌گوید که حتی نگاه به او هم نوعی از جنایت به‌حساب می‌آید و وضعیت خود را شبیه به فرهادی می‌داند که از لب شیرین محبوبش دور است. شاعر همچنین به زیبایی خط و سیاهی موهای محبوب اشاره می‌کند و از عقل و درک اربابان نیز سخن می‌گوید که به دلیل عشق، دچار سردرگمی شده‌اند. در پایان، شاعر با اشاره به مشکلات و تنهایی‌اش، از محبوب درخواست حمایت و توجه می‌کند.