شمارهٔ ۳۱ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف لحظه‌ای می‌پردازد که پس از بیداری از خواب و فراموشی فتنه، بطری شراب و جام را طلب می‌کند. او به زیبایی‌هایی چون گل‌ها و عطرها اشاره کرده و حال و هوای مستی و شادی را توصیف می‌کند. با نوشیدن شراب، حالات خاصی به او دست می‌دهد و به نوعی همنشینی با عشق و لذت را تجربه می‌کند. در ادامه، شاعر به احساس تاسف و اندوه اشاره می‌کند، به ویژه وقتی که چراغ دلش خاموش شده و احساس بی‌پناهی می‌کند. این اثر به زیبایی، همزمان حس شادی و غم را به تصویر می‌کشد.