شمارهٔ ۱۶ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از شخصی سخن می‌گوید که بخشندگی و صفات نیکو دارد و از آن‌جا که به نظر می‌رسد از آسمان‌ها روی زمین آمده، شاعر از او می‌خواهد که امروز او را با محبت و مهربانی، مانند آتش، مهمان کند، زیرا میوه‌ی زمستان هنوز نرسیده است و او به این مهمانی نیاز دارد.