شمارهٔ ۱۶۴ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سودای توام محرم راز اولیتر
در مهر رخ تو دیده باز اولیتر
زلف تو دراز خوشتر آید زانروی
کان شب که بود با تو دراز اولیتر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و تعلق خاطر خود به معشوق سخن می‌گوید. او به رازها و احساسات عمیقش نسبت به محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دیدن چهره‌ی معشوق برایش بسیار دلپذیر است. همچنین، طول زلف معشوق را که نماد جذابیت و زیبایی‌اش است، با شب‌هایی که با او گذرانده، مقایسه می‌کند و آن را خوشایندتر می‌بیند.