شمارهٔ ۲۶۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم که چو رویت چه بود گفت که ماه
گفتم که چو رنگم چه بود گفت که کاه
گفتم چونست روز من گفت سیاه
گفتم چون شد حال دلم گفت تباه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات گفتگو بین دو نفر صورت می‌گیرد که یکی از آنها از زیبایی و حال خود سوال می‌کند و دیگری پاسخ می‌دهد. شخص اول درباره زیبایی طرف مقابل می‌پرسد و او را به ماه تشبیه می‌کند. سپس درباره رنگ خود سوال می‌کند و جواب می‌گیرد که مانند کاه است. در ادامه حال روزش را سوال می‌کند و جواب می‌شنود که سیاه است، که نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و سوگواری اوست. در نهایت، حال دلش را می‌پرسد و جواب می‌گیرد که تباه است. این ابیات به توصیف احساسات و حالت‌های عاشقانه و غم انگیز می‌پردازد.