شمارهٔ ۲۷۱ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم چشمت گفت مکن بی بصری
گفتم جانم گفت ز دستم نبری
گفتم عقلم گفت که بر عقل بخند
گفتم که تنم گفت که بر تن بگری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به گفتگو با احساسات و حالت‌های درونی خود می‌پردازد. او از چشمانش می‌پرسد چرا نمی‌بیند، از جانش می‌خواهد که او را رها نکند، از عقلش می‌خواهد که بر عقل بخندد و در نهایت از بدنش می‌خواهد که بر آن گریه نکند. این گفت‌وگوها نشان‌دهنده تنش و تضاد درونی شاعر است.