شمارهٔ ۴۷ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، هنگامی که پسر کوفه از خواب بیدار می‌شود، به شاعر اشاره می‌کند که استادش حضور دارد و از او می‌خواهد که بگذرد. شاعر از غم خود می‌گوید که چهره‌اش مانند زر درخشان شده است و پسر پاسخ می‌دهد که کار آن‌ها به زودی درست خواهد شد، مانند طلا.