شمارهٔ ۴۸ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر بر زیبایی و جذابیت معشوق تاکید می‌کند. چمن و گل به رویش او تشبیه شده و نشان‌دهنده‌ی طراوت و جلوه‌گری اوست. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ کس غیر از چشمان معشوق در حالتی از مستی و شیدایی نیست. شاعر به جست‌وجوی عشق و درک زندگی در کنار معشوق اشاره کرده و می‌گوید که عمر بدون حضور او بی‌معناست و نمی‌توان از جان خود به راحتی گذشت.