نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۴۰ خیام

خیام نیشابوری / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن

در دست نخواهد بجز از باد بُدَن

آن را باید به مرگِ من شاد بُدَن

کز دستِ اجل تواند آزاد بُدَن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به بیداد و سختی‌هایی که در زندگی متحمل می‌شود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که تنها چیزی که می‌تواند از این مشکلات رهایی ببخشد، مرگ است و به این نتیجه می‌رسد که باید این واقعیت را بپذیرد. به طور کلی، شعر بر مفهوم آزاد شدن از رنج‌ها و مشکلات زندگی تمرکز دارد.