رباعی ۱۲۹ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان پیش که نامِ تو ز عالَم برود
مِی خور که چو می به دل رسد غم برود
بُگْشای سرِ زلفِ بُتی بند ز بند
زان پیش که بند بندت از هم برود!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به زیبایی و زودگذر بودن زندگی اشاره شده است. شاعر به محبوب خود توصیه می‌کند که قبل از آنکه نام او از دنیا برود و غم دل انسان را دربرگیرد، باید از شادی و لذت لحظات استفاده کند. همچنین به زیبایی موهای محبوب اشاره می‌کند و تأکید دارد که باید آن را آشکار کرد، قبل از اینکه این زیبایی نیز زیبایی‌اش را از دست بدهد. در واقع، پیامی در باب گذر زمان و ضرورت بهره‌برداری از لحظات شادی‌آور زندگی دارد.