رباعی ۱۲۷ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ
زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره میکند که فردی باید از غم و دلتنگی خود فاصله بگیرد و به زندگی ادامه دهد. او به نوشیدن از آبگینه (شاید نماد زیبایی و لذت) میپردازد و از او دعوت میکند که هر چه زودتر شادی کند و لذت ببرد، قبل از آنکه زمان و شرایط تغییر کنند و لذتها به پایان برسند.