رباعی ۱۱۶ خیام
خیام نیشابوری / دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هنگام صَبوح ای صنمِ فرخْ‌پی
برساز ترانه‌ای و پیش آور می
کافکند به خاک صد هزاران جَم و کیْ
این آمدنِ تیرمه و رفتنِ دِی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر از معشوق خود می‌خواهد که در صبحگاه یک ترانه زیبا بخواند و نوشیدنی را به پاس شادی بیاورد. او اشاره می‌کند که در اثر این لحظات خوش، چیزهای زیادی به زمین می‌افتد، و از تغییر فصل‌ها صحبت می‌کند که تیرماه می‌آید و دیماه می‌رود.