شمارهٔ ۱۱۳ خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

باد از هوای کوی تو خبر می‌آورد و جان را با بوی وصال تو آرامش می‌بخشد. ای خدا، چه نعمتی است که هر شب سگت (دوست) بعد از دعا به من دشنام می‌دهد. عود خوشبوست، اما دوری از خط تو باعث خطا می‌شود و هرکه دل به بوی آن بدهد، در اشتباه است. آنجم (جم) که دور می‌زید، واقعی نیست و در حقیقت، او ساقی‌ای است که فقط به کسی جام می‌دهد. اگر هدیه غمت به خاطر شوق به من برسد، ابتدا مژده‌ی حاصل روزهای خوب را می‌دهد.