شمارهٔ ۱۴۸ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تا گرد عارض تو خط سبز بردمید
بر گل بنفشه صدف زد و ریحان تر دمید
آشفته ایم تا پیِ تسخیر عاشقان
افسون بخواند خطّ تو و بر شکر دمید
نخلی ست محنت تو که از جویبار دل
هرچند کندمش منِ بیدل دگر دمید
ای بوی زلف یار گذر بر ره چمن
کز انتظار سبزه بر آن رهگذر دمید
از مزرع ضمیر خیالی گیاه مهر
هرچند بیش دید تو را بیشتر دمید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر طبیعت و احساسات خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که خط معشوقش باعث رونق و شادابی گل‌ها و گیاهان می‌شود و عشق او توأم با زیبایی و غم است. همچنین، شاعر از امید و انتظار برای دیدار محبوب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هر چه بیشتر به یاد او می‌افتد، عشق و احساساتش افزایش می‌یابد.