شمارهٔ ۲۱ خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنجی که ناشی از دوری محبوب است صحبت می‌کند. او می‌گوید که بی‌محبوبی، زندگی بهشت هم جهنم می‌شود و دیدن زیبایی‌ها بدون او عذاب‌آور است. شاعر به دردی که از افتادگی به وجود آمده اشاره می‌کند و اعتراف می‌کند که نافرمانی از محبوب خطای بزرگی است. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که قناعت به زیبایی‌های خیالی، نشان‌دهنده ناتوانی در درک زیبایی حقیقی است.