شمارهٔ ۲۳ خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و عظمت آیت حسن، که به معنای وفاست، اشاره می‌کند و می‌گوید که خداوند او را می‌شناسد. او به قد بلند و دلربایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی سرو نیز در مقابل قامت او ناتوان است. شاعر از دوری محبوب و اثر آن بر دلش سخن می‌گوید و می‌افزاید که حتی خاک پای او هم بی‌دلیل نیست، زیرا عشق و زیبایی او دل را شاد و آب چشم را بهانه می‌سازد. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که هر جا که خیال معشوق بیفتد، دست قدرت او در امور عالم تسلط دارد.