شمارهٔ ۲۳۱ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
لبت جان‌بخش و دلجو می‌نماید
به چشمم ز آن همه او می‌نماید
ز چشم جان‌فشان نقش خیالت
چو عکس لاله در جو می‌نماید
خطت نقشی‌ست گویا لیک خاموش
ولی لعلت سخنگو می‌نماید
صبا گویی ز زلفت می‌زند دم
که مشک‌افشان و خوشبو می‌نماید
تو خطّ و خال بنما با خیالی
که این‌ها از تو نیکو می‌نماید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر از زهره و دلربایی لب و چشم معشوق سخن می‌گوید و به تأثیر عمیق آن بر دل و جانش تأکید می‌کند. او به تصویری که خیالات معشوق در ذهنش به وجود می‌آورد، می‌پردازد و زیبایی‌های ظاهری او را با کلمات توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر به رنگ و زلف معشوق اشاره کرده و می‌گوید که همه این زیبایی‌ها از او نشأت می‌گیرد.