شمارهٔ ۲۶۴ خیالی بخارایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از جستجوی بی‌پایان عاشقان برای کمال و وصال یار سخن می‌گوید. او به تمایز میان زاهدان و عاشقان اشاره می‌کند، و می‌گوید که زاهدان به مسجد می‌روند در حالی که عاشقان در کوی می‌فروشند. شاعر نگران است که حقیقت عشق را درک نکرده و تنها به ظواهر اکتفا کرده‌اند. او هشدار می‌دهد که از ناله‌های بی‌دلان که ناشی از آتش عشق است، پرهیز کنند و در مورد درد و رنج ناشی از دوری یار تأمل کنند. در نهایت، او می‌پرسد که تا کی می‌خواهند در دنیای خیالی بمانند و به شکایت از فقدان یار بپردازند.