شمارهٔ ۲۹ - استقبال از کمال خجندی خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
افسوس که صورت تُتق چهرهٔ معنی ست
ورنه همه آفاق پر از نور تجلّی ست
هر لحظه در این کوی به دیگر صفتی یار
در جلوهٔ حسن است ولی چشم تو اعمی ست
گر نیست به هر مو کششی از طرف دوست
مجنون ز چه رو شیفتهٔ طرّهٔ لیلی ست
از عشق به هرجا که حدیثی ست دلیلی ست
بر حاصل یک معنی و باقی همه دعوی ست
القصّه تویی زین همه مقصود دل من
ورنه به جمال تو که کونین طفیلی ست
برگی ز گلستانِ جمال تو بهشت است
شاخی ز نهالِ چمن لطفِ تو طوبی ست
گر بی خبر از عالم معنی ست خیالی
در صورت زیبای تو حیران به چه معنی ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و زیبایی است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگرچه زیبایی ظاهری جذاب است، اما حقیقت عمیق‌تری در پشت آن وجود دارد. او از جذابیت‌های مختلف معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که چشمان بعضی افراد نمی‌توانند این زیبایی‌های واقعی را ببینند. همچنین شاعر به عشق مجنون نسبت به لیلی اشاره می‌کند و از این می‌گوید که این عشق، حتی اگر کششی از طرف معشوق نباشد، همچنان وجود دارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که معشوق او، هدف اصلی دلش است و زیبایی‌های او بهشت و ریشه‌ای از بهشت را به تصویر می‌کشد. اگر هم کسی از عالم معنوی غافل است، زیبایی ظاهر معشوق او را در حیرت و افکارش درگیر کرده است.