شمارهٔ ۳۲۰ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
گر شود بر خاک کویت فرصت سر باختن
خویش را خواهد سرشک اوّل به پیش انداختن
گفته ای چو نی ز غم کو هر شبی مهمان تست
می خورم غم تا دمی با او توان پرداختن
در طریق شب نشینان عاشقی دانی که چیست
ساختن چون شمع با سوز دل و پرداختن
در مقام خانهٔ رندیست کوی عاشقی
پردلی ست ار می توانی خویش را در باختن
گر چو جام می خیالی سرخ رویی بایدت
با حریفان تو دل خود صاف باید ساختن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عواطف و احساسات عاشقانه پرداخته است. شاعر اشاره می‌کند که اگر به کوی محبوب برسد، ممکن است خودش را به خاطر عشق باخت کند. او از غم عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که برای آرامش خاطر در کنار معشوق باید با غم کنار بیاید. همچنین، شاعر به سختی‌های عاشقی اشاره کرده و می‌گوید در این مسیر باید همچون شمع بسوزد و تا حدی خود را فراموش کند. در انتها، تاکید می‌کند که برای داشتن معشوقی زیبا، باید دل پاک و صافی در کنار دوستان داشت.