شمارهٔ ۳۷۲ خیالی بخارایی
خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
مرا در بزم رندان جرعه نوشی
به از سودای زهد و خود فروشی
تو در پرده از آن همرازی ای عود
که چون نی راز می گوید تو گوشی
طریق مردمی ای زاهد این است
که چون عیبی ببینی چشم پوشی
تو زآن آزاده ای ای سوسن از غم
که داری ده زبان امّا خموشی
خیالی هست امّیدی کز این راه
رسی روزی به جاهی گر بکوشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت لذت بردن از زندگی و دوری از خودفروشی و زهد خشک اشاره می‌کند. او می‌گوید که همراهی با رندان و نوشیدن جرعه‌ای از زندگی بهتر از خودداری و زهد است. همچنین به دوستش یادآور می‌شود که سکوت در برابر عیب‌ها و غم‌ها نشانه‌ای از رهایی است و امیدوار است که با تلاش به جایی برسد. در نهایت، شاعر به اهمیت امید و کوشش برای دستیابی به اهداف اشاره می‌کند.