نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵ - استقبال از بساطی سمرقندی خیالی بخارایی

خیالی بخارایی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

سروِ بالای تو در عالم خوبی علم است

خط تو بر ورق گل ز بنفشه رقم است

ما نه تنها به هوای دهنت خاک شدیم

هرکه از اهل وجود است به آخر عدم است

قدمی رنجه به پرسیدن ما کن که چو سرو

سرفراز است هر آزاده که در وی قدم است

طرفه دامی ست سر زلف تو کز روی هوس

هرکه پا بستهٔ آن است مقیّد به غم است

گو به غم ساز خیالی که ز اسباب طرب

نیست خوش‌تر ز نوای نی و آن نیز دم است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و لطافت موجود در وجود محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که جمال محبوب مانند سروی است که در عالم علم و خیر قرار دارد و خط او مانند گلی از بنفشه است. شاعر به عشق و دلدادگی خود می‌بالد و تأکید می‌کند که همه انسان‌ها به خاطر عشق و وجود محبوب دچار مشکل و غم هستند. همچنین، او از محبوب می‌خواهد که یک گام به سمت او بردارد، زیرا هر آزاد مردی که در حضوری از او قدمی بردارد، سرافراز خواهد بود. در انتها، شاعر به قدرت و زیبایی موسیقی اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز خوش‌تر از نوای نی نیست که نمایانگر روح و احساسات است.