شمارهٔ ۱۸۲ شمس مغربی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت محبوب خود اشاره می‌کند و از دلایل عشق و شیفتگی‌اش سخن می‌گوید. او از خشتی که چشمان محبوبش بر دل او گذاشته سخن می‌گوید و می‌گوید که تنها پناهش چشمان اوست. شاعر همچنین به زیبایی ظاهری محبوبش که بیشتر به زیبایی‌های کشورهایی چون هند و حبش اشاره می‌کند، اشاره دارد. او از غم ناشی از دوری محبوبش می‌نالد و می‌گوید که این غم او را بسیار رنج می‌دهد. در نهایت، شاعر ابراز امیدواری می‌کند که نگاهی از محبوبش به او بیفتد، زیرا چنین نگاهی برای او ارزشی بی‌نظیر دارد.