مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۲۴۲ — گفتم کایندل به داغ نام تو کنم
- شمارهٔ ۲۴۵ — چون از گل روی تو بهاری رسدم
- شمارهٔ ۲۴۴ — وصف لب رنگین تو از دل جویم
- شمارهٔ ۲۴۷ — بر آتش اگر بی تو نخفتم خفتم
- شمارهٔ ۲۴۳ — ای چرخ ز هر گزند رنج تو کشم
- شمارهٔ ۲۴۰ — جستم از توبه بی زبانی جستم
- شمارهٔ ۲۴۱ — شب زار به جای بستر آتش ریزم
- شمارهٔ ۲۴۶ — تا چنگ به مهر آن دلارام زدم
- شمارهٔ ۲۵۴ — من به الم ای صنم گرفتار نیم
- شمارهٔ ۲۵۵ — گر تیز به روی خوب تو درنگرم
- شمارهٔ ۲۵۳ — جز در غم عشق تو سفر می نکنم
- شمارهٔ ۲۴۹ — امروز ز هر دوست گزندی دارم
- شمارهٔ ۲۵۰ — از عشق تو در چشم خرد میل زدم
- شمارهٔ ۲۴۸ — کوهی که بر او بلا ببارند منم
- شمارهٔ ۲۵۱ — بونصر من ار عاشق ایام توام
- شمارهٔ ۲۵۲ — گفتم شکرت به خلق کیهان گویم
- شمارهٔ ۲۵۸ — بر روی تو مهربان و دلسوز منم
- شمارهٔ ۲۵۶ — هر یک چندی به قلعه ای آرندم
- شمارهٔ ۲۵۷ — صالح دل اگر به جای جامه بدرم
- شمارهٔ ۲۵۹ — گنجی که ز پیش آن بجستند منم
- شمارهٔ ۲۶۰ — نه از همه خلق حق گزاری دارم
- شمارهٔ ۲۶۱ — گر حور بود بدان که نازش نکشم
- شمارهٔ ۲۶۲ — از آتش دل همیشه اندر تابم
- شمارهٔ ۲۶۳ — ای دشمن و دوست مر تو را یک عالم