مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۲۲۳ — ای طبع چو آتش از تو بس خوشنودم
- شمارهٔ ۲۲۱ — ای طبع بده ور ندهی بستانم
- شمارهٔ ۲۱۷ — در دولت شاه چون قوی شد رایم
- شمارهٔ ۲۲۲ — ای غمزه تو کآشفته بنیاد دلم
- شمارهٔ ۲۱۶ — من ادهمم از خون دل ابرش گردم
- شمارهٔ ۲۲۰ — من در عدم از جود تو موجود شدم
- شمارهٔ ۲۱۸ — غمهای تو از راندن خونها کارم
- شمارهٔ ۲۱۹ — هر چند که این بند ز پای افکندم
- شمارهٔ ۲۳۰ — تا کی غم یار و درد فرزند کشم
- شمارهٔ ۲۳۱ — هر روز همی فلک به تیری زندم
- شمارهٔ ۲۲۸ — جان هر ساعت ز کار زاری دهدم
- شمارهٔ ۲۲۹ — من دوش که از هجر تو در تاب شدم
- شمارهٔ ۲۲۵ — جان و دل و دین به وصلت ای مهر صنم
- شمارهٔ ۲۲۶ — ای زرین نام لعبت سیم اندام
- شمارهٔ ۲۲۴ — گر من برم از مردم بد سازم برم
- شمارهٔ ۲۲۷ — تن کوبم و سرپیچم و بر روی زنم
- شمارهٔ ۲۳۴ — بر بسته شد از بستن ماتم دستم
- شمارهٔ ۲۳۸ — ای سرو سپاه خسرو ای ماه حشم
- شمارهٔ ۲۳۶ — همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم
- شمارهٔ ۲۳۷ — چون پیش دل از هجر تو هنگامه نهم
- شمارهٔ ۲۳۵ — سروی خواهم ز چرخ داری زندم
- شمارهٔ ۲۳۹ — ای کرده مرا به عشق گمراه تمام
- شمارهٔ ۲۳۳ — ای فاخته دل چو من به رویت نگرم
- شمارهٔ ۲۳۲ — گفتم که تو بی وفایی ای نامردم