شمارهٔ ۱۵ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این غزل، شاعر از حالت ناامیدی و پریشانی خود سخن می‌گوید و به نوعی از تحرک و تغییر مسیر در زندگی‌اش خبر می‌دهد. او به معشوقش می‌گوید که از او فاصله بگیرد و دل به او نبندد، زیرا او وضعیت خوبی ندارد و از دوران سختی می‌گذرد. شاعر به غفلت و ناآگاهی اطرافیان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که روح انسان فراتر از قید و بندهای جسمانی است. در نهایت، او به یار می‌گوید که بهتر است از عمر کوتاه بهره‌برداری کند و به ترفندهایی برای به تأخیر انداختن مرگ دل نبندد، چون این کارها بی‌فایده است و دل بستن به خوبان در چنین شرایطی دیوانگی است.