غزلیات از رسالهٔ جلالیه — دیوان اشعار محتشم کاشانی

محتشم کاشانی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۵ — چون پیش یار قید و رهائی برابر است
• شمارهٔ ۷ — در عین وصل جز من راضی به مرگ خود کیست
• شمارهٔ ۱ — من و دیدن رقیبان هوسناک تو را
• شمارهٔ ۴ — عشقت زهم برآورد یاران مهربان را
• شمارهٔ ۲ — ای فلک خوش کن به مرگ من دل یار مرا
• شمارهٔ ۳ — من نه آن صیدم که بودم پاسدار اکنون مرا
• شمارهٔ ۶ — دلم که بی‌تو لگدکوب محنت و الم است
• شمارهٔ ۱۲ — بخت چون بر نقد دولت سکهٔ اقبال زد
• شمارهٔ ۱۴ — مهی برفت ازین شهر و شور شهر دگر شد
• شمارهٔ ۱۱ — یارب چه مهر خوبان حسن از جهان برافتد
• شمارهٔ ۹ — نمی‌گفتم که خواهد دوخت غیرت چشمم از رویت
• شمارهٔ ۱۰ — آن که چشمت را ز خواب ناز بیداری نداد
• شمارهٔ ۱۳ — الهی تا ز حسن و عشق در عالم نشان باشد
• شمارهٔ ۱۵ — ساربانا پرشتابان بار ازین منزل مبند
• شمارهٔ ۸ — به عزت نامزد شد هرکه نامد مدتی سویت
• شمارهٔ ۱۷ — حسن تو چند زینت هر انجمن بود
• شمارهٔ ۲۲ — بهر تسخیر دلم پادشهی تازه رسید
• شمارهٔ ۱۶ — تبارک الله ازین پادشاه وش صنمی
• شمارهٔ ۲۰ — شعلهٔ حسن تو بالاتر ازین می‌باید
• شمارهٔ ۱۹ — دل می‌شود هر روز خون تا او ز دل بیرون شود
• شمارهٔ ۱۸ — آزرده‌ام به شکوه دل دلستان خود
• شمارهٔ ۲۱ — روی ناشسته چو ماهش نگرید
• شمارهٔ ۲۳ — باز جائی رفته‌ام کز روی یارم شرمسار
• شمارهٔ ۲۵ — هان ای دل هجران گزین در جلوه است آن مه دگر
• شمارهٔ ۲۸ — داردم در زیر تیغ امروز جلاد فراق
• شمارهٔ ۲۹ — وصل چون شد عام از هجران بود ناخوشترک
• شمارهٔ ۲۷ — سخن درست بگویم اگرچه می‌ترسم
• شمارهٔ ۲۶ — بترس از آن که درآرد سر از دهان من آتش
• شمارهٔ ۳۱ — این منم کز عصمت دل در دلت جا کرده‌ام
• شمارهٔ ۲۴ — ما به یارانیم مشغول و رقیب ما به یار
• شمارهٔ ۳۰ — چون من کجاست بوالعجبی در بسیط خاک
• شمارهٔ ۳۳ — منم شکسته نهال ریاض عشق و گلی
• شمارهٔ ۳۲ — هرگز از زلف کجت بی‌پیچ و تابی نیستم
• شمارهٔ ۳۶ — به دعوی آمده ترکی که صید خود کندم
• شمارهٔ ۳۴ — به خوبی ذره‌ای بودی چه در کوی تو جا کردم
• شمارهٔ ۳۷ — نخست آنکس که شد در بند انکار تو من بودم
• شمارهٔ ۳۹ — دانسته باش ای دل کزان نامهربانت می‌برم
• شمارهٔ ۳۸ — دو روزی شد که با هجران جانان صحبتی دارم
• شمارهٔ ۳۵ — منم کز دل وداع کشور امن و امان کردم
• شمارهٔ ۴۰ — چراغ خود دگر در بزم او بی‌نور می‌بینم
• شمارهٔ ۴۶ — اگر خواهی دعای من کنی بر مدعای من
• شمارهٔ ۴۷ — دلم آزاد از دامش نمی‌گردد چه دامست این
• شمارهٔ ۴۳ — کسی هم بوده کز شوخی بزور یک نظر کردن
• شمارهٔ ۴۲ — بیرون شدم از بزمت ای شمع صراحی گردنان
• شمارهٔ ۴۱ — بود دی در چمن ای قبلهٔ حاجتمندان
• شمارهٔ ۴۵ — گدای شهر را دانسته خلقی پادشاه من
• شمارهٔ ۴۴ — چند چشمت بسته بیند چشم سرگردان من
• شمارهٔ ۵۵ — چون نیست دلت با من از وصل تو هجران به
• شمارهٔ ۵۳ — شدم از گریه نابینا چراغ دیدهٔ من کو
• شمارهٔ ۵۰ — گشت دیگر پای تمکینم سبک در راه او
• شمارهٔ ۵۲ — چون جلوه‌گر گردد بلا از قامت فتان تو
• شمارهٔ ۵۱ — قیاس خوبی آن مه ازین کن کز جفای او
• شمارهٔ ۵۴ — گرچه دیدم بر عذار عصمتت خال گناه
• شمارهٔ ۴۹ — آن که شد تا حشر لازم صبر در هجران او
• شمارهٔ ۴۸ — در حلقه بتان است سر حلقه آن پری رو
• شمارهٔ ۵۶ — شده خلقت چو گریبان کش دلهای همه
• شمارهٔ ۵۷ — دارم از دست تو بر سر افسر بی‌غیرتی
• شمارهٔ ۵۸ — یزک سپاه هجران که نمود پیش‌دستی
• شمارهٔ ۵۹ — برای خاطر غیرم به صد جفا کشتی
• شمارهٔ ۶۳ — دگر از بهر من زد دار عبرت سرو بالائی
• شمارهٔ ۶۰ — به مهر غیر در اخلاص من خلل کردی
• شمارهٔ ۶۱ — به بازی آفتاب را چه گفتم ماه رنجیدی
• شمارهٔ ۶۲ — چو دلگشای رقیبان شوی به لطف نهانی
• شمارهٔ ۶۴ — هر کجا حیرانم اندر چشم گریانم توئی