شمارهٔ ۳۹ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان کننده‌ی احساسات عاشقانه و دردناک شاعر است. او با دلنوشته‌ای از نامهربانی معشوق شکایت می‌کند و به او هشدار می‌دهد که اگر دوباره نامش را ببرد، خودش نیز از او دور خواهد شد. شاعر به معشوقش می‌گوید که هرچند بینشان محبت بوده، اما در صورت ادامه‌ی این نامهربانی، او نیز ناچار است از این رابطه جدا شود و عواطفش را از او بگیرد. همچنین او به صبر و تحمل خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر عشق حقیقی باشد، باید به آن وفادار بماند و از خیانت دوری کند. در نهایت، شاعر احساس غم و اندوه خود را ابراز می‌کند و می‌گوید که اگر معشوق دوباره از درد او صحبت کند، به ناچار او نیز از این گفتگو کناره‌گیری خواهد کرد.