شمارهٔ ۴۳ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / غزلیات از رسالهٔ جلالیه / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
کسی هم بوده کز شوخی بزور یک نظر کردن
تواند صد هزاران خانه را زیر و زبر کردن
کسی هم بوده کز مردم اگر عالم شود خالی
تواند در دل جن و ملک مهرش اثر کردن
کسی هم بوده از دلها اگر نبود اثر پیدا
تواند تیر عشقش از دل خارا گذر کردن
کسی هم بوده کز عشاق چون یک زنده نگذارد
تواند مردهٔ افسرده را خون در جگر کردن
کسی هم بوده کز شهری چو گیرد باج در خوبی
به تنهائی تواند کار صد بیدادگر کردن
کسی هم بوده کز عاشق زبانیها به یک ایما
تواند مهر لیلی از دل مجنون بدر کردن
کسی هم بوده کز شوق وصالش کوه کن آسان
تواند دست با هجران شیرین در کمر کردن
کسی هم بوده کز حسنش ترنج از دست نشناسان
توانند از جمال یوسفی قطع نظر کردن
کسی هم بوده زین سان محتشم کز شوکت خوبی
تواند خسروان را چون گدایان دربدر کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره افرادی است که با قدرت و جذبه‌ای که دارند، می‌توانند تأثیرات عمیق و شگرفی بر دیگران بگذارند. هر فردی که در این اشعار به آن اشاره شده، ویژگی خاصی دارد که او را قادر می‌سازد تا تغییرات اساسی در احساسات و زندگی دیگران ایجاد کند. به طور کلی، این اشعار بر قدرت عشق، زیبایی و تأثیرگذاری اشاره دارند و نشان می‌دهند که برخی افراد قادرند با جذبه خود، حتی دل‌های سنگی را نرم کنند و بر افرادی که در وضعیت‌های مختلف احساساتی قرار دارند، تأثیر بگذارند. این افراد به نوعی قدرتی فراتر از معمول دارند که می‌توانند بر دنیای اطرافشان تسلط پیدا کنند.