شمارهٔ ۲۵۶ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشقی عمیق و ناگزیر است. شاعر به معشوقی اشاره می‌کند که هرچند از نظر ظاهری دور است، اما در دل فراموش نمی‌شود. او به تاثیر جذبه‌ی این معشوق اشاره دارد که حتی اگر تلاش کند، نمی‌تواند از آن رها شود. شاعر به حالت رمیده و عاشقانه‌ی خود می‌پردازد و از حسرت و درد ناشی از جدایی می‌گوید. در نهایت، او به دشواری‌های عشق اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که این عشق، همچون یک کشتی شکسته، به ساحل نخواهد رسید.