شمارهٔ ۲۸۵ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و درد خود سخن می‌گوید و توصیف می‌کند که چگونه اشک و غم او اجازه نمی‌دهد که نوشته‌ها بر روی کاغذ بیفتند. او به حضور فرشتگان اشاره می‌کند که گواهی می‌دهند بر معصومیتش و همچنین به تنهایی و غم ناشی از عشقش می‌پردازد. رقیب او نوشته‌هایی از این عشق دارد که به دلایل مختلف از او پنهان بوده و به همین دلیل، نامه‌هایش به دیگران نوشته می‌شوند. شاعر در نهایت به تلاش‌های خود برای بیان احساساتش اشاره می‌کند، اما دغدغه و غم او مانع آن می‌شود که بتواند به راحتی افکارش را بر روی کاغذ بیاورد.