نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸۹ محتشم کاشانی

محتشم کاشانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بخش 1

گر پردهٔ گردون ز سرشگم نکشد نم

میسوزمش از صاعقه آه به یکدم

گر سر فنی از تن چون موی من ای شوخ

مهرت ز دل من سر موئی نشود کم

چون موی توام در دو جهان روی سیه باد

گر یک سر موی تو فروشم به دو عالم

گر دم به دمم گریه گلو گیر نگردد

در نه فلک آتش زنم از آه دمادم

بخش 2

ای جای دلنشین تو مهمان سرای چشم

یک دم چراغ دل شو و بنشین به جای چشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به عشق و محبت خود اشاره می‌کند و از شدت احساساتش می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر مشکلاتی بر سر راهش باشد، عشق او به معشوقش هرگز کاهش نخواهد یافت. حتی اگر تمام دنیا را از دست بدهد، باز هم حاضر است برای یک تار موی معشوقش فداکاری کند. شاعر به شدت دلتنگی و شوق خود اشاره می‌کند و می‌خواهد که معشوقش لحظه‌ای در کنار او بنشیند و دل او را روشن کند. در کل، شعر بیانگر عواطف عمیق و فداکاری در عشق است.