نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضا محتشم کاشانی

محتشم کاشانی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ای جهان را از تو در گوش امید

استمالت‌های عام شامله

از پی اصلاح چشمم لازمست

مصلحی از مصلحات کامله

سویم از روی نوازش کن روان

مرتبانی چون زنان حامله

صد چنین در بطنش اندر پرورش

یا هلیله نامشان یا آمله

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان امید و انتظار شاعر از جهان می‌پردازد. او از جهان درخواست می‌کند که با نرمی و محبت به او توجه کند و به اصلاح و بهبود چشم‌نوازش کمک کند. شاعر به دقت و توجه نیازمند است و به مانند زنان باردار به پرورش و مراقبت اشاره می‌کند. در نهایت، او بر روی شکوفایی و پرورش زیبایی تأکید می‌کند.