شمارهٔ ۱۸ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از میرزا جانی به توصیف زیبایی و شگفتی‌های بهشت می‌پردازد. شاعر در خواب می‌بیند که بهشتی با جمالی دل‌فریب و نورانی بر زمین و آسمان می‌تابد. او از گل می‌پرسد که تاریخ و مکانش کجاست و گل با لبخندی می‌گوید که او در گلزار بهشت است. در کل، این شعر به زیبایی‌ و لذت‌های بهشت اشاره دارد.