شمارهٔ ۴۶ - وله ایضا در رثاء محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، گوینده به وفات خواجه امیر، که او را به مانند ماهی درخشان می‌داند، اشاره می‌کند. او در حالی که در میغ و غم فنا پنهان شده، احساس اندوه و تأسف می‌کند و وقتی از تاریخ وفاتش سؤال می‌شود، با تأسف می‌گوید که چه حیف از خواجه امیر.