نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۲ محتشم کاشانی

محتشم کاشانی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

عشقی آن نخل خرد پرور بستان سخن

که به سیل اجل از دهر برآمد بی‌خش

می‌شنیدم ز چپ و راست که عشقی

متفکر چو شدم بود همان تاریخش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق به عنوان یک نخل خردورز در باغ سخن می‌گوید که حتی در برابر سیل مرگ و زمانه تاب آورده است. او به این نکته اشاره می‌کند که عشق به عنوان یک مفهوم عمیق، همواره در تاریخ بشر وجود داشته و بر آن تأمل کرده است.