نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹ - قطعه محتشم کاشانی

محتشم کاشانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

سرو را از نوید خلعت خاص

بس که امیدوار گردیدم

نارسیده قبای تازه هنوز

کهنه‌ها را تمام بخشیدم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس امید و انتظار خود صحبت می‌کند. او به نوعی نوید و تغییر اشاره دارد و می‌گوید که به خاطر امیدواری‌اش، تمام چیزهای کهنه را کنار گذاشته و به دنبال نوید تازه‌ای است که هنوز به‌دست نیامده است.