شمارهٔ ۷۴ - وله ایضا محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق و ارادت شاعر به یک شخصیت برجسته و بزرگ است. شاعر از خداوند درخواست‌های زیادی دارد، از جمله بینایی و نعمت‌ها، و می‌خواهد که از ثروت‌های معنوی و روحانی بهره‌مند شود. او به جای مدح‌های عادی، خواهان عمیق‌ترین و ارزشمندترین توصیف‌ها و عبادات است. همچنین شاعر از مقام و جاه آن شخصیت تقدیر کرده و خواستار محبت و لطفی است که فراتر از لطف‌های دنیوی باشد. در نهایت، شاعر خود را به عنوان یک بلبل در بوستان مدح آن شخصیت معرفی می‌کند و دوست دارد تا از خلعت و مقام او برخوردار شود.