شمارهٔ ۱۴۳ نسیمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عمق عشق و درد فراق است. شاعر از عشق و حسرتی می‌گوید که با یاد معشوق در دلش زنده است و این احساسات به شدت او را تحت تأثیر قرار می‌دهد. او به بوی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که یاد او زندگی‌اش را مختل کرده و چشمانش از دیدن روی او پر از اشک و خون است. در نهایت، شاعر به امید دیدار معشوق و تأثیر نزول عشق بر روحش اشاره دارد و برای لحظه‌ای که معشوق به کنار مزارش بیاید، انتظار می‌کشد. کل شعر نمایانگر غم و شوق عشق و امید به وصال است.