شمارهٔ ۱۷۰ - ستایش فضل‌الله نعیمی نسیمی
عمادالدین نسیمی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دولت وصل تو را یافته‌ام در کپنک
نظر لطف خدا یافته‌ام در کپنک
یافتم در کپنک آنچه طلب می‌کردم
تو چه دانی که چه‌ها یافته‌ام در کپنک
کپنک‌پوشم و از طایفه‌های دگرم
شرف این بس که تو را یافته‌ام در کپنک
مکن ای خواجه! مرا در کپنک‌پوشی عیب
زان که من نور خدا یافته‌ام در کپنک
چون نسیمی کپنک‌پوش شد از فضل اله
جنت و حور و لقا یافته‌ام در کپنک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار از کپنک سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در این مکان (کپنک) به دولت و نعمت‌های زیادی دست یافته است. او از لطف خدا و وصل به محبوب خود در کپنک سخن می‌گوید و احساس خوشبختی و شرافتی که با پیدا کردن محبوبش به دست آورده را ابراز می‌کند. شاعر به دیگران گوشزد می‌کند که نباید او را به خاطر کپنک بودنش زیر سوال ببرند، زیرا در این مکان نور خدا را یافته و از فضل الهی بهره‌مند شده است. در نهایت، او به زیبایی و تجربه‌های روحانی خود در کپنک اشاره می‌کند.